Ayaw kong magkaroon ng sakit. Wala akong kaya kung mataas ang lagnat
ko. Di ako nakakahinga kung sinisipon ako. Nagiging sanay na mahinaang
katawan kung ginagamit ang gamot na di damo ni hindi tubo ng daigdig.
Kailangan ko pa na sumikap at magtuturo pa ako ngayon. Di ako
nakakapagpahinga at tuloy hinahabol ako ng pagmamalabis.
Ang talagang masama ay di ang sakit ng katawan lang. Ang masama ang
sakit sa pagiisip.
skip to main |
skip to sidebar
No comments:
Post a Comment