Mabuhay na

Napapansin ko na nawala na ang sigla ko sa paggigising ko sa umaga.

Kailangan ipalit ito. Noon bagong lipat kami dito mulang Pilipinas, naaalaala ko na kahit kaunti ang pagtulog ko, mabilis ang pagbabangon ko. Maaaring sabihin dahil sa TV.

Binabalikan ko ang mga retrato noon nakatira kaming pamilya sa 212 S. Orange Ave.

Nakikita ko mga pictures namin sa Six Flags-nakasuot ng jacket pa dahil winter kaming pumunta doon.

Wala kaming alinlangan noon. Di kami namamabalisa.

Masayang walang pagkamalayan.

Ngayon, mararaming nagiiba sa damdamin.

Bago akong umalis ng Brooklyn kahapon, nagusap kami ni Brooke ng kaunti. May balak siyang lumipat.

Ang daming nangyayari.

Kalilipat ko lang mulang E1 at nasa Pointe na ako. Nasa hospital si Mamang.

Ang malaki sa akin ay di ko ipapatulan ang mga nangyayari sa ibang tao: di akong mabubusog sa pagkain ng iba.

Nais kong ulitin ang pakiramdam na iyon.

Ang pakiramdam na magigising ako sa umaga at masigla ang pagbabangon ko.

Hindi akong bumibilang kung sapat o kulang ang tulog ko.

Dapat pagbangon ko, pagsusugod na ang ugali ko.

~ Madaling pagisipin ang masasama. Mahirap hanapin at ilikha ang mabubuti.